ZB2018

Een prachtige zonsondergang op donderdagavond

Donderdag 26 april. Het is weer zover, eindelijk gaat het seizoen echt beginnen. We gaan voor de zesde keer de zachtebedrace varen. Na alle voorbereidingen kunnen we vandaag weer los. Er is van alles gedaan. Weer en getij bekijken, plannen maken, kompas compenseren (met dank aan Nico) nieuwe verlichting in orde maken, boodschappen doen, deurtjes verwijderen en nog zo het een en ander. Maar, om 14.00 is Robbe er helemaal klaar voor.

Rond 16.00 komt de bemanning aan boord, dit jaar varen Dave, Frans, Wouter en Niels mee. We zijn met een kleine ploeg, maar dat geeft ook voldoende ruimte om te slapen en te bewegen onderdeks.

Na het palaver met de gewoonlijke patat en vis, gaat om de 19.00 de toeter en gaan we op pad. Dit jaren varen er 9 schepen mee. Een mooi aantal.

Van de 9 gaan er 5 richting Harlingen terwijl Vriendschap, de AM1 en wij richting Terschelling gaan. Het is mooi zeilweer, zw 4 a 5 en hoog water dus scheuren we met zijn drieen na de uitgang direct noord richting de Dove Balg. Daar steken we door het Gat van Stompe richting Scheurrak om dan via de Westkom en Oude Vlie bij de Paardenhoek uit te komen.

Onderweg met de AM1 voor ons uit

Langzamerhand gaat het steeds harder waaien en Robbe trekt er flink aan, ter hoogte van de Oude Vlie zetten we snel een rif in het grootzeil. Met de nieuwe hardware gaat dat nu een stuk makkelijker en nu zeilt Robbe wat rustiger. Het gaat ten slotte heel snel en we liggen voor op onze planning.

Net als we het Inschot in draaien krijgen we een bui over ons heen. Uitschieters tot zeker 7 bft (maar in vlagen denk ik wel 8 bft) uit deze zware bui. We hebben al onze ervaring nodig om Robbe op koers en overeind te houden. Schoten in de hand en proberen in deze klotsbak toch nog iets van de juiste koers te behouden. Gelukkig duurt het allemaal niet echt lang, max 10 minuten (denk ik nu in de warmte van mijn thuis).

De wind zwakt weer wat af en de bui waait over. Omdat ons plan betekent dat we straks het Stortemelk door moeten besluiten we om de gewone fok te vervangen door de zwaar weer fok.

Terwijl we bezig zijn de fok te wisselen verliezen we de te behouden koers en ineens lopen we aan de grond. Uit alle macht proberen we Robbe weer los te krijgen, maar met afgaand water ter hoogte van het Fransche Gaatje is dat niet te doen. De eb trekt ons steeds verder de plaat op, dus er zit niets anders op dan spijker erin, aftuigen, bootje stormvast maken en naar beneden. Even zitten we heel erg te balen, maar al snel bedenken we dat dit een ongeplande extra nachtrust en mogelijkheid om wat warms te eten betekent. Daar maken we graag gebruik van. Zo liggen we tegen 22.30 vast op een plek waar we eigenlijk niet willen zijn.

Terwijl wij daar liggen te slapen passeert het hele veld ons in de Vliestroom, allemaal op weg naar het oosten. Ze moeten ons allemaal hebben zien liggen, of in ieder geval ons ankerlichtje..

Om 05.15 drijven we en gaan we als een speer op pad. Ons plan is ondertussen aangepast. We laten Vlie en West links liggen om te proberen in dit hoog het Oosterom wantij alsnog te kunnen passeren. De wind is gunstig, de vloed hebben we tot aan het wantij in de kont en het is droog.

Zodra we de West Meep in zijn gaan ook alle bijzeilen erop en zo snelt Robbe richting het Oosterom. We lopen rond de 5,5 knoop over de grond. Voordat we het wantij doen gaan alle bijzeilen er weer af om beter te kunnen manouvreren in het geval we ergens een stuurfout maken. Rond 08.00 komen we dan ook in de buurt van de O50, het hoogste punt. Terwijl wij zo bezig zijn zien we in de verte ten minste één botter ons voorgaan, wie zou dat zijn?

Zonder verder oponthoud lopen we om 09.15 de Blauwe Balg uit en het Borndiep in. De wind is ons nog steeds gunstig gezind (wzw 4 bft) dus gaat er weer een bijzeiltje op. Voor dit soort rakken is een broodwinner uitermate geschikt, daar kun je tot “bij de wind” goed mee varen.

We genieten van de schoonheid om ons heen en langzamerhand verliezen we het katterige gevoel van onze fout van afgelopen nacht. De sfeer is prima, op naar Nes.

Frans op zoek naar het volgende tonnetje, Wouter ziet dat het goed gaat.

Gezien de wind en stroom besuiten we Nes via de Oost aan te lopen, dus door het Dantziggat en Scheepsgat. In de verte zien we allemaal zeiltjes aan de horizon, we zijn echt niet de enige die de dure punten willen halen. In het Scheepsgat komen we de Vriendschap tegen, zij kruisen al weer terug op weg naar?

Als we in de buurt van het Veerbootgat komen zien we de Trui net voor ons langs lopen. Ook zij gaan naar Nes, dat komt mooi uit want dan kunnen wij van hen afkijken hoe Nes aan te lopen.

De Trui probeert aan de westkant van de veerhaven aan de kant te komen. Ik kies voor de zuidzijde. Dat lijkt me makkelijker weg komen straks. Precies om 11.00 leggen we Robbe tegen de kant en gaat Niels op weg om het Robbe vlaggetje op te hangen. Ondertussen zorgen wij ervoor dat Robbe niet tegen de kant schuurt en dat we straks makkelijk los kunnen. Om 11.20, net nadat de veerboot aangeland is, gaan we los richting Piet Scheve Plaat.

Grootzeil omhoog, fok erbij, beetje bakhouden. Voor de touwtjes los en als laatste het achterlijntje laten slippen en zo gaan we snel weer op pad. In 2 slagen zijn we de Reegeul uit en varen we halve wind richting Veerbootroute Ameland.

Het plan is om in de buurt van de VA35, buiten het vaarwater, vast te varen en te wachten op voldoende water om het wantij richting het Dantziggat te passeren.

We volgen de Vaarroute Ameland, enkele delen zijn bezeild, maar de zuid rakken moeten we kruisen. Tussen de veerboten door gaat dat prima. Die schepen gaan snel en je moet goed ruimte voor ze laten, het vaarwater is ternauwernood breed genoeg om de veerboten elkaar te laten passeren dus daar moet je als jachtje niet in de weg gaan liggen.

Zo komen we rond 13.00 bij de VA35 aan en gaan we stuurboord uit het wantij in. Eens kijken hoe ver we komen. Dat is niet ver. Na enkele tientallen meters liggen we aan de grond, net buiten het vaarwater. Het ziet er van een afstand (want daar liggen de Silveren Maen en de AM1 hoog en droog ) natuurlijk vreemd uit, maar dit is echt helemaal gepland heren!

We tuigen af, gooien het anker overboord en gebruiken de komende 5 uur om warm te eten en wat bij te slapen. Niels loopt een rondje om Robbe heen, maakt een paar foto’s en is vervolgens een uur bezig om het slik uit de zolen van zijn laarzen te spoelen. Je moet er wat voor over hebben!

Zo komt het Ameland veer voorbij schuiven

Terwijl we daar aan de grond liggen maak ik het eten wat Niels heeft meegenomen klaar. Frans is zo snugger om in de mast te klimmen en, nu het laagwater is, een kijkje te nemen hoe de geul richting Dantziggat erbij ligt. Hij maakt een mooi schetsje waar we straks plezier van zullen hebben.

Het eten is heerlijk, runderstoofpot, een kikkererwten salade en rijst. Alcoholvrij biertje erbij en Bob’s your uncle. De bemanning doet de afwas en PJ neemt een uurtje rust.

In de verte zien we Nico met de Silverean Maen en Riekus met de AM1 hoog en droog liggen, zij probeerden het vanuit het westen en dat is niet helemaal goed gegaan. Hun daar zien liggen is een prachtig gezicht (om meerdere redenen….) vanaf onze plek. Om kwart over zes staat er voldoende water om anker op te gaan. De wind is nu, conform de weerberichten, naar het oosten gekrompen. Dat komt helemaal goed uit!

Behoedzaam zoeken we onze weg langs richels en ruggen, zoals het kaartje van Frans aangeeft. Terwijl Dave stuurt houdt Frans uitkijk op de voorplecht en geleidt hij Robbe langs de ondieptes. Met het schetsje in de hand kun je nu goed zien wat een rafeling, vlak of ruw water betekent. Zit daar nu de geul of juist de rug? Niels en Wouter peilen continue en geven dieptes aan beide zijden aan. Zo weten we onmiddellijk of we tegen een rug aanlopen of niet, en zo varen we de geul en door. We passeren Nico en Riekus. We worden hartelijk toegezwaaid door de bemanning van de Silveren Maen, ongetwijfeld met gemengde gevoelens, maar toch.

Rond 20.00 bereiken we dieper water. Zijn we snel genoeg om met dit hoog het Oosterom wantij nog vrij te varen? Als we dat halen dan zijn we in principe weer terug op ons oude schema en kunnen we het onverwacht vastlopen van afgelopen nacht weer goed maken? Ik heb berekend dat we tot 23.00 vanavond kans hebben het Oosterom vrij te varen, dus nog drie uur om 12 mijl af te leggen, weliswaar tegenstrooms maar gelukkig met een aanwakkerende oosten wind. We gaan ervoor.

Rond half tien beginnen we tonnen te zoeken met onze lampen. Ik heb een nieuwe schijnwerper aangeschaft en dat is een serieuze verbetering. 45watt Led in een heel zuiver geconstrueerde reflector geeft een zeer ver stralende en gerichte bundel. Dave vindt met die lamp eigenlijk alle tonnen, als we bij een ton in de buurt zijn kan Dave de volgende al aanschijnen en zien we het reflecterende plaatje als een heel klein puntje in de verte. Zo komen we inderdaad zonder problemen over het wantij en gaan we ons klaar maken voor de volgende opdracht. Een loding nemen van het bodemprofiel tussen de O15 en O24.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Wij komen rond 23.00 op deze plek aan, het is aardedonker, het tij loopt eruit en er staat een oostenwind van zeker 5bft. Met een kat in het grootzeil en de piek gevallen maken we nog veel te veel snelheid om de slagaard verticaal naar de bodem te krijgen. Ik probeer enkele malen een meting te verrichten maar helaas zonder resultaat. Misschien dat je dit onder deze omstandigheden overdag voor elkaar krijgt, maar zo midden in de nacht met deze wind krijgen wij dat niet voor elkaar. Jammer want we zouden dit puntje ook graag willen scoren, maar het zit er niet in.

Niet getreurd, we gaan snel verder op weg naar West. Dat ligt in de verte al te lonken met al haar lichtjes en lampjes. Een ware zee van schittering ligt daar voor ons uit. Prachtig, met als enig nadeel dat de onverlichte tonnen bijna niet te herkennen zijn.

Ter hoogte van de Dodemanshoek komen we een beetje noordelijk uit en missen we veel tonnen, gelukkig vinden we de O5 en de cardinaal Boetak zodat we tenminste weten waar we uithangen. Ter hoogte van deze Boetak meld ik ons bij de Brandaris en krijgen we toestemming om de haven aan te doen. Er staat best veel wind, een sterke eb en mogelijk een vies neertje voor het havenhoofd. Het binnenvaren is dan ook weer een spannend moment.

Op een meter of 25 zuid van de havenlichten passeren we het groene licht en meteen gaan we stuurboord uit en lopen we zonder problemen de haven in. Het valt altijd weer mee om dit te doen, maar toch. We zeilen netjes door tot de 2de lichtenlijn, gaan overstag en snel weer de haven uit. Richting Vlieland.

Via het Schuitengat kruisen we het Stortemelk. Ondanks de wind is de zeegang redelijk rustig, het is afgaand tij met wind in het oosten dus er staat nu minder deining dan gewoonlijk. (Brandaris meldde eerder 70cm golfhoogte). Dat is prettig.

Zo beginnen we rond kwart over een aan het Vlieland parcours. Heen is snel gevaren met de wind in de kont, terug is lastiger. Onderweg komen we de EB58 tegen en wordt ieder luidruchtig aangemoedigd “Happy hunting” is de kreet!

Na het ronden van de VS30 draaien we om en waar we het eerste stuk nog bezeild hebben moeten we vanaf de VS24 opkruisen en dan gaat het in de buurt van de VS22 fout. Ik sta zelf aan het roer en ben net te laat met door wind gaan als het stuurboord zwaard aan de grond loopt. Jammer maar helaas, we komen nu niet verder. Ik had graag het laatste uurtje van de eb gebruikt om in ieder geval het parcours af te maken zodat we straks niet ook nog eens tegen de vloed in eruit moeten komen. Maar alas….

Misschien komt het eigenlijk wel goed uit, we zijn vanaf gisterochtend 05.00 onafgebroken in touw met slechts 1 uurtje rust en de vermoeidheid begint toe te slaan. Aftuigen anker overboord, beetje opruimen, een snelle boterham en slapen.

Om half zes worden we wakker van een wekker en maken we Robbe vaarklaar. Er is water zat, maar bijna geen wind en we moeten er tegenstrooms uit. Dat wordt een lastige klus.

Vol goede moed gaan we aan de slag. De eerste slagen zijn niet hoopgevend, in de strekslag maken we wat voortgang wat vervolgens in de haalslag ruimschoots prijsgegeven wordt. Om gek van te worden. Ze doen het erom bij de wedstrijdleiding. Dit is by far het meest gek makende parcours in alle jaren dat ik hier vaar. Slag in de Rondte of Zachtebed race het is altijd een gevecht tegen stroom met weinig wind. Ze doen het erom.

Zo doen we drie slagen en dan ineens is de wind ons goed gezind, ze trekt aan en ruimt precies genoeg om de VS16 ton in één keer aan te zeilen. Wat een geluk. (Nu kijkend op de track en trace resultaat van onze belevenissen zie ik dat we in dit stukje kruisrak werkelijk niets opschoten) We sluiten tegen zeven uur in de ochtend ook deze opdracht af, weer 2 punten erbij.

Hoogwater Vlieland is rond 09.00 dus Vlielander Balg is the way out, maar of we dan maar meteen richting de Vriendschap moeten gaan is een ander verhaal. Daar denken we over na.

Voor ons is de EB58 een uitweg aan het zoeken richting de Wolfshoek. Dat is makkelijk voor ons, nu kunnen we hun gewoon volgen, waar zij varen kunnen wij dat ook. Ter hoogte van de Gasput lopen wij de EB58 voorbij. Wat gaan zij doen? en wij? wat is ons plan?

Is dat niet de EB58? Mooie oude dame, hou ik van.

Ik bedenk dat het wantij naar de Vriendschap misschien wel te doen is, maar dat we er zeker in dit tij niet meer uitkomen en omdat ik niet geloof dat wij de steiger bij de Cocksdorp ooit kunnen doen besluit ik niet naar het westen te gaan. EB58 doet dat wel.

Wij doen eerst het Zachte bed, daar hebben we tijd genoeg voor en dan kunnen we in het hoog van vanavond de Vriendschap in en uit doen. Dat is het plan in ieder geval.

Goed, terug naar het nu. Vanaf de Paardenhoek zeilen we het Scheurrak aan, wind tegen stroom, de wind komt nu weer uit het zuidwesten en het is nu nog even opkomend tij en dus een rustige zee. Omdraai is min of meer bezeild, maar Scheurrak zeker niet, en volgens de huidige plannen moeten we dat 2 keer doen vandaag….

In 17 slagen bereiken we om 11.30 de start van het Zachtebed parcours. Ondertussen is de eb gaan lopen en is de vraag of er nog genoeg water staat om het Zachte bed te gaan varen. Gelukkig is er wind uit een gunstige hoek zodat de rakken tegenstrooms redelijk snel afgelegd kunnen worden. Al snel hebben we de gaston in zicht en zien we de Mosselkraker aan de andere kant van het wantij bij de cardinaal van het Foksdiep al droog liggen. Snel vallen we af en zetten alle bijzeilen erop om het ondiepe rak terug naar het Scheurrak zo snel mogelijk af te leggen. Hier willen we nu niet stranden…

Met een snelheid van rond de 4 knoop over de grond bereiken we de SO15 rond half twee. We hebben geen grond gevoeld en peilden nergens minder dan 1,5m water. Snel weer opkruisen naar de finish van deze opdracht die we om 15.00 passeerden. Weer 2 punten erbij. Tot nu gaat het allemaal prima.

Nu nog even terug de Binnen Breesem op om ruim voor het hoog van 21.00 het wantij te kunnen passeren. Dan lopen we rond half vier ter hoogte van de BR20 aan de grond, prima helemaal volgens plan. Nu hebben we ongeveer drie uur om warm te eten, beetje uitrusten en nadenken over de volgende punten die we willen halen. We willen erin RG14 aantikken en er weer uit, en dat nog in hetzelfde tij.

Terwijl de rest van de bemanning bezig is Robbe op te kuisen maak ik warm eten. Ik heb lasagne, met fruit en yoghurt toe. Gelukkig is het niet koud buiten en binnen is het lekker warm. We zitten gezellig te eten en genieten van al datgene wat ons overkomt. Na het eten mag ik een uurtje rust nemen terwijl Dave verantwoording neemt voor de afwas.

Tegen 18.00 staat er ook voor ons genoeg water om de reis te hervatten. De tonnen zijn goed te zien en het is mooi dat we dit bij daglicht kunnen doen. Dat geeft ons kennis die we straks op de terugweg goed kunnen gebruiken.

De wind komt nog steeds uit de goede hoek. ZW 4bft, alles bezeild en in een poep en een scheet zijn we door het Foksdiep heen en is de RG14 bezeild. Aapje erbij en met een sneltreinvaart scheuren we die kant op. Tegen half acht komen we eerst de Trui en vervolgens de EB58 tegen. Hebben zij de Cocksdorp kunnen doen? Zoja dan is een van hen een goede kanshebber voor de winst? Na een uitbundige groet gaan wij verder op weg naar de RG14.

Het gaat heel voorspoedig, alle is bezeild en we lopen rond de 4,5 knoop over de grond. Prima. Grote kans dat we er met dit tij weer uitkomen. Rond 20.00 komt de RG14 in zicht, snel tikken we die aan, gaan overstag en binnen enkele minuten staat de aap er weer bij en scheuren we terug.

En dan, ongeveer halverwege het Volgelzwin in de buurt van de VG3 vraagt Dave aan Wouter even het logboek bij te werken. Ineens een schreeuw van beneden, welke ton hebben we aangetikt, de RG12 toch???? Neeeee, die niet we moesten de RG14 doen zegt PJ stellig. Nou nee hoor zegt Wouter, volgens de documentnatie moeten we echt één tonnetje verder, we moeten de RG12 aantikken….

GVD, moeten we weer terug want deze punten kunnen we niet missen. Dus bijzeilen eraf, snel overstag en opnieuw naar het westen. Ondertussen is het kwart over acht en wordt het snel donker.

Nog een keer, maar nu naar de goede ton gaan we weer west. Na het aantikken van de RG12 mogen we weer oost. Zo bereiken we om om half tien het Foksdiep en moeten we echt gaan speuren naar tonnetjes.

Met Dave op de voorplecht en de nieuwe lamp is dat wel wat makkelijker geworden. Tot de cardinaal FD-BR kunnen we de tonnen op zicht nog wel herkennen, maar dan is het echt gebeurd. Het is donker, bewolkt en dus geen maan te bekennen. Die moet er wel zijn overigens want het is volle maan vannacht.

De wind zit nog steeds in het zuidwesten en dus is de Binnen Breesem niet echt bezeild. Maar met afgaand water hebben we de eb onder lijboeg en kunnen we een mooie kruishoek maken, zo hoog zelfs dat we zelfs een koers zuid behouden.

Ter hoogte van de BR6 wordt het druk, er zijn nog een paar deelnemers die bedacht hebben het Zachte bed te doen vannacht, dus in volgorde van belangrijkheid komen we eerst de Trui, vervolgens de Silveren Maen (en die stond er echt waar…) en de EB58 tegen, allemaal op weg het Zachte bed te varen.

Wat een supergaaf gezicht om elkaar zo midden in de nacht op de volkomen donkere plek op het wad tegen te komen. Elk scheepje zijn eigen schijnwerper en ieder zoekend naar het voor hem (of haar…) belangrijke tonnetje. Het lijkt wel een ballet. Hier en daar worden wat aanmoedigingen gedeeld en vervolgt ieder zijn eigen weg.

Terwijl wij zo richting Texel varen trekt de wind weer aan. Aangezien we dadelijk misschien de Texelstroom op moeten besluit ik een rif in het grootzeil te zetten, maar misschien is een oppertje onder de kaap op Texel ook een goede optie. Eerst maar even het weerbericht van 23.05 aanhoren.

Dat blijkt geen goed verhaal. De weermannen van “The Dutch ME-TE-ORO-LO-GI-CAL SO-CI-ETY” stellen slecht weer in het vooruitzicht.

Alle districten kans op mist, wind krimpend naar ONO in het begin van de periode 5/6 en mogelijk 7 a 8 bft. Dat is geen geintje, daar wil je niet in gevonden worden. We overleggen met elkaar wat te doen. Dat oppertje bij de Kaap is onder deze voorspelling in ieder geval geen optie.

Aangezien we al heel wat uren in touw zijn en met niet veel man zijn besluiten we richting Den Oever te gaan. Dat is onder de huidige wind bezeild en wie weet wat er werkelijk gaat gebeuren met deze voorspelling. Zo gezegd zo gedaan.

Via het Gat van de Stier lopen we rond half een het Malzwin in en gaan we tergend langzaam richting Den Oever. Het is afgaand water, de wind wordt steeds minder (de kern van het laag komt in de buurt) en de uitgaande stroom steeds sterker. Het is steenkoud en we zijn echt moe.

We moeten er alles aan doen om de moed erin te houden. Koekjes, warme thee, warme chocolade melk, zelfs de kruik van Dave wordt erbij gehaald. Het helpt steeds een klein beetje maar eigenlijk niet genoeg. Gelukkig brandt de kachel binnen dus kan eenieder zich bij toerbeurt een beetje verwarmen. Moet je wel uitkijken niet in je slaap van de bank te donderen.

We komen tergend langzaam vooruit, om drie uur is ter hoogte van de VG19 de wind op. We maken nul voortgang, als we niet uitkijken spoelen we er weer uit, en dit is geen plek om een tijstop te maken! Uit balorigheid pakt Niels de roeispanen en gaat een beetje pielen, en ja hoor Robbe komt weer op gang.

Met vereende krachten (en onder aanmoediging van Centurion David) gaan de galeislaven aan de slag en roeien Robbe in een dik uur de laatste 1,8 mijl naar de finish. Vooral het stukje voor de finishlijn in de spuikom is een nekkebreker. Rijks Wat Er Staat heeft in haar wijsheid besloten vannacht te spuien….. En dus staat er een geniepig uitgaand stroompje vanaf de hoek net als je denkt binnen te zijn. Deze laatste 0,3 mijl kost het meeste moeite. Ken je dat.. stranden in het zicht van de haven? We geven niet op en laten ons niet kennen.

En zo komen we als eerste op zondag 29-4 om 04.01 over de finish. Er is nog 15 uur te gaan, maar wij denken de juiste beslissing genomen te hebben. We hebben zeker 18 punten, 57 uur gevaren en 183 mijl afgelegd. Alles is heel gebleven en we hebben geen echte problemen gehad. We zijn er dik tevreden mee.

Onmiddellijk gaat de motor erop en leggen we Robbe op de kop van de steiger in de buitenhaven.

Zo hou je warme voeten en een koel hoofd!

Nu bier en uithijgen. Lekker wat eten erbij en nog een tweede biertje erin en dan even basic opruimen. Zo gaan wij om 06.00 moe maar voldaan te bed en verheugen ons nu al op een heerlijk ontbijt met eieren, spek en andere lekkere dingen.

Zondag ochtend rond een uur of 10 staan we op en beginnen aan een stevig ontbijt. Ondertussen komt ook Sjoerd met zijn Mosselkraker binnen. Even wat sterke verhalen uitwisselen en dan Robbe opruimen. Terwijl Dave, Frans, Wouter en Niels dat doen ruim ik binnen op. Tegen enen gaat de bemanning op huis aan, ze hebben allemaal ook andere dingen te doen.

’s Avonds vanaf 19.00 gaan we met alle deelnemers soep en brood eten in d e Hooikar. Nadat de journaal commissie een of twee lastige zaken heeft besproken is er een definitieve uitslag. Die wordt bekend gemaakt onder het traditioneel kiezen van een fles sterke drank. Wij zijn uiteindelijk 6de geworden, en Trui is de uiteindelijke winnaar. Een welgemeende felicitatie waard want zijn hebben tot het laatst toe alles eruit gehaald wat erin zat.

Namens de bemanning van Robbe wil ik Bertien, Stefan, Marijn, Maarten en Derk en alle anderen die zich voor dit fenomeen inzetten hartelijk danken. Mee mogen/kunnen doen is een privilege en dat moeten we moeten vergeten!

Als laatse wil ik verwijzen naar een betekenisvolle overweging van Ruth van de Vriendschap. Lees die hier.

Met grote dank aan de stichting zeilvaart Warmond voor het mogen gebruiken van hun track en trace hardware en applicatie. Zonder hun inventiviteit had ik nooit de details kunnen nakijken. Hartstikke leuk en ik hoop van harte dat we dit volgend jaar weer mogen gebruiken.

Zie hier voor de track en trace data van de 2018 Zachtebedrace

Zachte Bed 2018 voorbereiden

Het is weer zover.

Zaterdag 24 februari is er weer een bijeenkomst van zachte bed schippers. Dit keer komen we bij elkaar in het museumhavencafé in Gouda.

Er is weer veel interesse in deze bijeenkomst. We zijn met een kleine 35 mensen. Na de ontvangst met koffie en appelgebak worden er 2 presentaties gehouden. De eerste van Pim over de ervaringen en aanpak van het aandoen van de Cocksdorp met de botter Trui. Een leerzaam verhaal met veel details over getij, stroom, LAT, NAP, Lidar hoogtekaarten etc etc.

Daarnaast vertelt Bernard van het skutsje (naam vergeten) over zijn aanpak. Dat blijkt veel minder “wetenschappelijk” aangepakt te worden dan door de bemanning van Trui, maar ook zij hebben de Cocksdorp aan hun lijstje toegevoegd. Dat moeten wij met Robbe nog maar doen. De aanbevelingen van Bernard komen eigenlijk neer op “kijk om je heen en reageer op datgene wat je ziet”.

Het is grappig om de verschillen in aanpak te zien. Al met al twee leerzame presentaties, waarvoor dank.

Daarna vraagt het organiserende comité om ideeën voor eventuele aanpassingen aan het parcours. Uit verschillende hoeken komen voorstellen, van het aanlanden in de Mok (zou dat mogen van de Koninklijke Marine??) tot het behouden van de ton bij de Napoleon dam.

De wedstrijd organisatoren nemen de ideeën mee en zullen ons bijtijds laten weten wat ze besluiten. een ding is zeker dit jaar wordt de Zachte Bed race gevaren van 26 april 19.00 tot 29 april 19.00. We kijken er allemaal naar  uit en kunnen haast niet wachten.

Na een korte maaltijd en een afsluitende kop koffie ga ik tegen 19.00 weer naar huis. Het was een gezellige middag.

 

 

HT  2017

Maandag 22 en dinsdag 23 mei varen we de HT. Zondag vooraf breng ik met Dave en Ruud Robbe naar Harlingen. Rond laagwater Den Oever gaan we naar buiten en met een mooi briesje zeilen we in heerlijk weer naar Harlingen. Daar komen we rond 16.30 tegelijk met Adriana Cornelia aan. In de zuiderhaven leggen we Robbe en AC langszij de Silveren Maen aan de kant.

Als gewoonlijk eten we die avond gezamenlijk pizza waarna we in Zeezicht gaan inschrijven. Daar komen we veel andere schippers uit onze klasse tegen. Leuk elkaar in het nieuwe seizoen weer te zien.

Na een ijsje bij min12 gaan we terug naar Robbe waar Hjalmar zich bij ons voegt. Redelijk bijtijds naar bed om de eerste wedstrijddag fris te beginnen.

Maandagochtend rond ontbijt stapt Jan Willem aan boord en zijn wij compleet. We bekijken de windverwachting en bepalen ons plan. De verwachtte wind ziet er belabberd uit, rond de start O 8 knopen en dan snel afnemend naar 0 om vervolgens rond te gaan naar ZW, maar dat gaat pas later gebeuren. We zijn benieuwd of we wel starten?

Om 09.30 gaat klasse 1 inderdaad los en wij volgen om 09.50. Ik heb geen super start en laat ruim 2 minuten liggen… Maar, beter te laat dan te vroeg want tegen 2 knopen afgaand water komen we met deze wind echt niet op tijd terug.

Wel liggen we mooi op koers voor de eerste ton en nog voor het begin van de Pollendam hebben we de eerste 2 schepen al te pakken. De Pollendam is te bezeilen. Helaas, in de buurt van de BS13 hebben we nog maar heel weinig wind en wordt de zeilerij een heuse drijfpartij.

Als eerste drijft de Visarend aan de verkeerde kant rond een ton. In de verte zien we andere schepen verwoede pogingen doen de BS11 aan de goede kant te ronden maar ze komen er niet bij. De eb sleurt iedereen onbestuurbaar naar buiten. Ook wij ondergaan dat lot en dus gaat het anker erin zodra wij de groene lijn dreigen te passeren.

Rond ons liggen bijna alle schepen uit onze klasse. Allemaal netjes aan hun anker en allemaal met een ankerbal in top.

In de verte komen de volgende klassen aangesukkeld. We zien het allemaal op ons afkomen. AC ligt als eerste en vangt de meeste klappen op. Veel schippers hebben geen idee hoe snel het hier stroomt en anderen hebben hun ankergerei niet in orde. In de buurt van AC wordt dan ook driftig geroepen, motoren worden gestart om vrij te blijven, of ze varen er boven op. Helaas vangt AC ook een echte tik op. Ook Willem Schotman komt gevaarlijk dicht bij ons langs. Met een krabbend anker schuift zijn Strandloper net langs ons heen.

Zo zien we alle na ons gestarte klassen langskomen. Meestal gaat het goed maar niet altijd. We liggen we vanaf 12.00 te wachten op wind. Om 13.30 blaast de wedstrijdleiding de wedstrijd af en gaat de motor erop. Dan motoren we door het Schuitengat en komen rond vijf uur in West aan. We sluiten een onbevredigende zeildag af.

We maken schoon schip en terwijl Hjalmar een heerlijke Indische hap staat klaar te maken gaan een paar mannen lekker douchen. Na het eten afwassen, een kopje koffie en nog een praatje bij de buren. En dan slapen en hopen op meer wind morgen.

Dinsdag staan we om zeven uur op, nemen rustig de tijd om te ontbijten en bekijken het laatste weer. Dat ziet er een stuk beter uit dan gisteren. De windverwachting is vandaag noordwest tussen de 18 en 23 knopen. Prachtig zeilweer, maar wel goed voor een rif in het grootzeil.

Dat rif zetten we nog in de haven en om 09.00 gaan we op de motor richting West Meep. In de Slenk zetten we zeil en gaat de motor eraf. Al zeilend komen we in het startgebied en zien we dat ons rif een prima keuze is. Veel schepen varen met vol tuig en hebben het zichtbaar lastig.

Wij hebben een mooie start en gaan 10 seconden na de toeter over de lijn. “Bij de wind” lopen we 8 knopen (met stroom in de kont) over de grond. De meeste anderen zitten hoger dan wij maar zij hebben meer last van elkaar. Wij hebben vrije wind en lopen een mooie koers naar de WM1 kardinaal. De stroom samen met de stuurmanskunst van Hjalmar helpt ons net om de ton heen en dan vallen we af de Vliestroom in richting Blauwe Slenk.

We worden lastig gevallen door de Visarend, ze probeert boven ons langs te gaan, maar heeft niet genoeg snelheid om het af te maken. Even laten we ons verleiden tot een loefgevecht maar dat idee laat ik snel varen. Dat kost tijd en levert niets op. We varen halve wind met ruim 15 knopen wind en dus een waterzeil erbij en zodra we nog iets ruimer kunnen varen gaat de aap er ook op.

We scheuren werkelijk door het water. Regelmatig probeert Robbe over haar boeggolf heen te kruipen, wat natuurlijk niet kan. Zodra we voor de wind gaan gaat de fok over en ook de blinde erbij. Zo lopen we onder al het tuig wat ik heb met zeker 20 knopen wind in de kant met een enorme snor door de Blauwe Slenk. Windbruid en de BU17 komen steeds beter in zicht.

Door de ligging van de Blauwe Slenk moeten we in totaal 3 keer gijpen. Alle bijzeilen eraf, afpieken, grootzeil over, pieken, en alle bijzeilen er weer op. We werken ons een slag in de rondte maar genieten met volle teugen. Als ik op een moment voor op de ankerlier zit als uitkijk zie ik achter mij vier volwassen kerels met een smile van oor tot oor. Genieten man. Beleef het moment!

Zo denderen we over de finish, onderweg roept iemand dat we 9.9 knoop op het log aantikken. Nog nooit meegemaakt.

Na de finish snel aftuigen en een plek in de zuiderhaven vinden. Daar wisselen we sterke verhalen met de bemanning van AC en de Silveren Maen.

Na het eten gaan we op verwachting naar de prijsuitreiking. Wat hebben we gevaren? Kan toch niet slecht zijn. Het zal er om spannen 3 of 4?

Uiteindelijk worden we 4de achter OW2, de HA12, en de Silveren Maen. Aangezien het een veld van 13 schepen was voorwaar geen slechte uitslag voor Robbe. Ik ben er blij mee!

Het was een geweldige zeilwedstrijd. Alles wat we dag 1 te kort kwamen is meer dan goedgemaakt op de 2de dag.

ZB2017 route en beschrijving

Hier een plaatje van de door Robbe gevaren route. We hebben 163 mijl gevaren en er  rond de 68 uur over gedaan.

Robbe route ZB2017

In grote lijnen als volgt:

  1. Start
  2. Harlingen plus 2 punten
  3. Kimstergat/Vingegat, mooie tocht met aanstormende EB58 en AM1 achter ons aan. Wij alleen op de fok en zij onder vol tuig. Wie doet zijn heklichtje uit?
  4. Tijstop in de Kromme Balg bij de KB5, helaas lagen we daar op te weinig water en konden we bij laag water niet vertrekken, uiteindelijk kwamen we 1,5 uur na laag water Nes pas los.
  5. Entree Piet Scheve plaat, hier kwamen we rond half tij aan en rond de entree zijn we een keer of 5 vastgelopen. Gelukkig hebben we Robbe alle 5 de keren los kunnen varen en uiteindelijk rond hoog water Nes de goede ingang van de Piet Scheve plaat gevonden.
  6. Vervolgens hebben we de plaat gerond (plus 5 punten) en varen we via het vaarwater van het Amelandse veer kruisend naar Nes.
  7. In Nes ongeveer 30 minuten na de AM1 aangeland en nogmaals 5 punten bij kunnen schrijven.
  8. Omdat we vanmorgen ongeveer 3 uur verspeeld hebben bij het opstarten rond de KB5 zijn we nu te laat om het Terschellingerwad wantij te kunnen passeren. We hebben een prachtige tocht van Nes tot het Terschellingerwad. In de verte zien we de AM1 voor ons uit zeilen, gaan zij ook het Terschellingerwad op, of doen ze de Blauwe Balgf?? Dan lopen wij aan de grond en gaan de zeiltjes neer, bootje opruimen en een warme hap maken. Andijvie stamppot met gehaktballen en yoghurt met aardbeienjam toe. Heerlijk.
  9. Rond 23.00 komen we weer los en zoeken we onze weg richting Oosterom en dat pakken we op in de buurt van de O36. Vanaf de O36 zoeken en vinden we de Oosterom tonnetjes naar West.
  10. Rond 01.00 doen we West (plus 1 punt) waarna snel weer naar buiten om via Schuitengat en Vliestroom de Vliesloot op te pakken.
  11. Daar lopen we de AM1 op als zij vlak onder de kust probeert vrij te blijven van de eb. Met hulp van de AM1 ronden we de start van het Vlieland parcours aan de goede kant (waarvoor hartelijk dank!!) en vervolgens zijn we tot een uur of 7 in de ochtend bezig dit parcourtje af te ronden. We gaan er tegen de eb in en komen er tegen de vloed (lekker handig!!) nauwelijks weer uit.  Er staat gewoon heel weinig wind. Wel weer 2 punten erbij.
  12. Nadat we Vlieland gedaan hebben gaan we, net als de AM1, onder de Richel richting Inschot. Op basis van ervaringen van Dave varen wij een hogere koers dan AM1 om in de buurt van de IN1a uit te komen. Dat hebben we geweten, tussen de VB10 en de IN1a kruisen we een paar scherpe mosselpercelen. Ik ben benieuwd of er nog iets van antifouling onder mijn schip zit, het lijkt wel schuurpapier (korrel 20…) waar we overheen schuiven.
  13. Nadat we het Inschot bereiken en bij de IN9 aankomen proberen we heel kort het Gasboeiengat aan te varen, maar concluderen we dat de kans niet heel groot is dat we er in dit tij overheen komen. Dus draaien we terug en besluiten we het Gasboeiengat te laten liggen. Dit jaar voorlopig geen punten in het Robbengat. Dus plannen gewijzigd, we gaan richting Zachte Bed.
  14. Dat neemt veel tijd, er staat nauwelijks wind en eigenlijk drijven we op de eb richting de start van het Zachte Bed parcours. Daar in de buurt hangen we Robbe achter het anker. We hebben nog 3 uur voordat we aan het parcours kunnen beginnen, mooi moment om grootzeil te wisselen en warm te eten.
    Gezien de weersvoorspellingen voor zondag (zo 6bft) moet het andere grootzeil erop. Dat zeil heeft 2 reven en is beter geschikt voor de voorspelde 6bft. Goed dat ik het meegenomen heb. In een uurtje is dat allemaal voor elkaar en gaan we lekker eten. Bruine bonen schotel, heerlijk door Frank klaargemaakt.
  15. Rond 19.00 gaan we met wat moeite anker op en beginnen aan het Zachte Bed parcours. We zijn net niet te vroeg, en schuren in het eerst stukje van de Binnen Breesem nog wel over de grond. Gelukkig kunnen we heel snel overstag en zo kruipen we richting de BR-Gas1. Vandaar halve wind richting Scheurrak waar we bij de SO12 uitkomen. Dan nog een paar slagen naar het oosten om de SO15 te ronden en dan voor de wind tegen opkomend tij richting T26-BR1 om daarmee heet Zachte Bed parcours af te ronden (weer 2 punten erbij).
  16. Nu gaan we weer terug naar het zuid oosten richting Breezanddijk. De story van deze dagen is dat we veel tegenstrooms hebben moeten varen. Ook deze track gaat weer tegen de stroom in. Aangezien het pikkedonker is en wij blinde tonnen willen vermijden kruisen we binnen de lijn van  verlichtte tonnen de Texelstroom op. Dat betekent korte slagen met wind (+5 bft)  tegen stroom in. Dat kost dan ook redelijk veel tijd.
  17. Rond 01.00 varen we de Doove Balg DV7 kardinaal vrij en koersen we in één streep richting Breezanddijk. Daar arriveren we onder een aanwakkerende wind rond 02.00. De entree van de vluchthaven is moeilijk te zien, maar met Dave voorop en een goede schijnwerper kunnen we de opening wel vinden. Spannend moment. Op de fok varen we naar binnen en met slippend boeg- en hekanker drijft Robbe met een zucht tegen de steiger. Niels hangt het vlaggetje en weer 1 punt erbij. Snel maken we schoon schip, maken een plan voor de zondag en concluderen dat we drie uurtjes kunnen slapen. Binnen 5 minuten liggen we in een diepe slaap.
  18. Om 04.30 een flinke klap…. Ik spring uit bed en zie dat Nico met de Silveren Maen tegen ons aan ligt om ook 1 puntje te komen halen. Met Nico aan het roer gaat dat allemaal redelijk beheerst. Elk nadeel heeft zijn voordeel want nu kan ik goed zien hoe Nico de haven weer vrij vaart zodat wij onze plannen daarop kunnen aanpassen.
    De Silveren Maen vaart er bij de wind uit. Gaan wij ook doen. We maken Robbe helemaal klaar en gaan rond 05.30 los. Makkelijk varen we de vluchthaven vrij en stuiven we met bakstag wind richting de Vlieter.
    Frank maakt ontbijt, boterhammen met een vette omelet erop, heerlijk. Niels stuurt en Frans en Dave liggen een beetje te soezen.
    In de buurt van de Vlieter begint Robbe moeilijk te lopen, en erger, ze loopt aan de grond. Hoe kan dat nou, we kunnen hier toch altijd met laag water langs? Oh jee, vergeten, 2 dagen vette zuidoosten wind betekent veel afwaai. Sterker, later op de dag meldt Den Helder 30 cm verlaging! Dat betekent dat we Den Oever op deze koers niet kunnen bereiken.
    Gelukkig hebben zien we kans het Vlieter vaarwater richting de Doove Balg te pakken en met een beetje mazzel plus een vette zuidoost 6 loopt Robbe schuivend over de plaat alsnog vrij naar de D1. Mooi, in ieder geval vrij water tot de finish vanmiddag.
  19. Vervolgens gaan we met bakstag wind 6 bft richting Oude Schild en Den Helder. Het plan is eerst één punt op de Napoleonsdam te halen en dan via het Amsteldiep de laatste punt te verdienen en naar den Oever te varen.
    Op de Texelstroom gaat het behoorlijk te keer. We varen voor de wind en moeten heel erg goed opletten geen klapgijp te maken. Dus gooien we de piek eruit en trekken een kat. Zal geen fraai gezicht zijn, maar het werkt wel. Met een aardappelzak in het grootzeil trekken we eerst het eerste rif, maar later moet het tweede rif er ook en en wisselen we de fok.
    Mooi te zien dat je met een ervaren bemanning dit soort zeilaanpassingen onder 6bft kunt doen om daarmee Robbe bij deze wind goed onder controle te hebben.
    Terwijl wij voor Oude Schild langslopen stroomt de jachthaven leeg met allerlei bootjes die op de motor en met de stootwilletjes nog buiten boord richting Den Oever rommelen. Wij leggen Robbe hoger aan de wind en onder te controleren helling varen we de ton Gat van de Stier aan.
    Ondanks dat het allemaal te doen is gaat het hier toch behoorlijk te keer, er staat een flinke deining, en het wordt niet rustiger. Ik besluit de Napoleonsdam te laten schieten, ik ben er nog nooit geweest en heb geen idee hoe onrustig de aanloop aan de lage wal is. Dus draaien we het Malzwin op richting Den Oever. Nu komt het erop aan, met 2 knopen afgaand water, tegen een zuidoost 6bft kruisend naar Den Oever.
  20. In de buurt van de entree naar het Amsteldiep blijkt dit te bezeilen. Kom, dat puntje gaan we nog even halen. Zo gezegd zo gedaan. Om 13.07 liggen we zuid van de AMD9 achter ons anker en gebruiken we de rust achter de Breehorn om wat te eten en te drinken. Voorbereiding voor de laatste push naar huis.
  21. Om 13.47 gaan we anker op en loodst Frans ons via de Wierbalg terug naar Den Oever. Voor dat stukje hebben we ongeveer 50 slagen nodig waarbij we bijna nog vastlopen vlak voor het Den Oever havenhoofd. Dit hebben we nu zo vaak meegemaakt dat we Robbe in één vloeiende beweging direct af laten vallen, ruimte geven op de grootschoot, bootje rechtop en langzaam komt ze weer los. Nog een paar slagen extra en zo passeren we de finish om 15.04.

We komen als vierde schip over de lijn en dat blijkt ook onze einduitslag te zijn.

Ten slotte, het was weer een enerverende ervaring. Samen met Dave, Frans, Wouter, Frank en Niels hebben we het er goed afgebracht. Wij komen met 19 punten thuis en behalen daarmee de 4de plek. 3 Van de negen schepen komen niet op tijd binnen, 1 schip wordt door de journaal commissie gediskwalificeerd vanwege motorgebruik en 1 schip krijg straftijd en punten vanwege motorgebruik.

Het belangrijke is dat we onze punten halen binnen de wedstrijdbepalingen, dat betekent geen motor hoeven gebruiken en goed navigeren, en dat hebben we weer kunnen doen.

Ik wil Bertien, Marijn, Stefan, Maarten en Wouter weer heel hartelijk bedanken voor hun inzet waarmee ze dit prachtige evenement ook dit jaar weer op de rit hebben gekregen. Chapeau!

 

 

Pieperrace 2017

 

Het grote bord van de 33ste Pieperrace

Afgelopen weekend zeilen  we de Pieperrace. Eerst met Ruud vanuit Den Oever naar Volendam. Zware dag met zuidoost later ruimend naar zuidwest 3 a 4 bft. Alles tegen dus. Al met al 52 mijl gezeild.

Zaterdag begint met weinig wind. We doen een kort baantje van 8 mijl waar we ruim anderhalf uur over doen. Na de ZA3 en de BU17 komen we als derde over de lijn. We zijn weliswaar in de overige klasse ingedeeld, maar varen dezelfde baan onder dezelfde condities als de visserij klasse, dus kunnen we goed vegelijken. Vandaag kunnen de botters er niet aankomen.

Als we klaar zijn met de wedstrijd varen we nog een rondje Marken en heen en terug naar het Paard zodat we aan de late kant binnenlopen en dus buitenop kunnen liggen.

’s avonds eten we heerlijk boerenkool van Hjalmar en na een biertje in het Gat van Nederland gaan we bijtijds slapen.

Zondag staan we rond een uur of acht op en doen een vorstelijk ontbijt. Er staat wel wat wind, maar veel is het niet. Wel zien we een prachtige zonsopgang.

Zondag ochtend

Na palaver bespreken we de tactiek en gaan rond tien uur naar buiten. We besluiten na onze directe concurrenten te starten zodat we een richtpunt hebben.

Na het passeren van de lijn vinden we ZA3 en BU17 aan de lage kant van het rak. Beiden hebben hun halfwinder opstaan. Ik blijf hoog en ervaar dat we meer wind hebben. Vandaag zal de wind van zuidwest naar noordwest ruimen, en dat betekent meestal blakte tussendoor, daarom blijf ik in de buurt van landmassa.

Dat pakt goed uit. BU17 en ZA3 vallen stil terwijl wij wind houden. Zo pakken we ruim een mijl op hen en ronden we de eerste blaas als tweede schip met de concurrentie ploeterend halverwege het eerste rak zoekend naar wind.

Zo bouwen wij onze voorsprong uit en finishen uiteindelijk als eerste schip met ruim 25 minuten voorsprong op BU17. ZA3 zijn we helemaal uit het oog verloren.

Zo winnen we de Pieperrace. Uiteindelijk wordt ZA3 gediskwalificeerd omdat ze de finish passeren en een tijd laten vastleggen zonder de baan gevaren te hebben. Niet zo sterk Harry.

Omdat ik bij de prijsuitreiking wil zijn nemen Ruud en Sander Robbe mee naar Enkhuizen. Ik kom later met de auto van Sander en neem mijn prijs mee.

Maandagochtend gaan Ruud en ik vanuit Enkhuizen op stap richting Den Oever. Met een zuidoostelijk windje tussen 2 en 4 bft lopen we om 15.00 Den Oever aan en sluiten we een heerlijk zeilweekend af.

120 mijl gezeild in 4 dagen. Er is goed en attent gestreden en we komen verdiend met de eerste prijs thuis. Een goed begin is het halve werk.

Aanvulling aan de bemanningspool

Gisteren een dagje gezeild met Niels. Niels heeft mij een mailtje geschreven met de vraag of hij zich bij de wedstrijdbemanning kan aansluiten.

Nadat we elkaar ontmoet hebben en een aantal van de belangrijkste zaken hebben besproken besloten we om een dagje samen te zeilen. Dat hebben we gisteren gedaan.

Het was een dag met wisselende wind. We beginnen met oost 4 later krimpend en afnemend naar 2. Nadat we de routine van Robbe hebben doorgenomen nemen we haar mee naar buiten en hebben een paar uur gevaren. Een prima manier om elkaar wat beter te leren kennen en te ervaren hoe er gezeild wordt.

Na een prettige dag leggen we Robbe weer op haar plek. Samen komen we tot de conclusie dat er voldoende aanknopingspunten zijn om mee te komen varen. Welkom Niels.

NK 2016

Ook dit jaar varen we weer het NK. Met andere zwaarden moeten we nog wennen aan de mogelijkheden. Op dag 3 maakt Hajo Olij van de fotoboot de volgende prachtige plaatjes.

Door Hajo Olij
In gevecht met Stalen Gijs. Door Hajo Olij
Door Hajo Olij
Door Hajo Olij
door Hajo Olij
door Hajo Olij

Robbe werd ook gefilmd, hier de link. Gemaakt door Peter van Haselen bemanning van de VB134, waarvoor dank.

Uiteindelijk worden we 8ste van 16 schepen. Volgend jaar gaan we proberen dat te verbeteren.

We hadden geweldig weer en een goede organisatie. Het was weer mooi.

Deltaweekend 2016

Aanvaren vanuit Den Oever samen met EJ en Reina, we doen het rustig aan en varen de staande mast route via Haarlem. Dinsdag 28 juni liggen we in Bruinisse in de visserij haven.

IMG_5679
Een deel van de staande mast route

Donderdag 30 juni varen we de aanbrengwedstrijd vanuit Bruinisse. De wedstrijdbemanning aangevuld met de Belgen Tom en Angelo. We doen goede zaken, vooral over de platen, helaas finshen we aan de verkeerde zijde van de finishlijn. Dus krijgen we een DNF… Anders waren we met onze tijd 2de na de Silveren Maen geworden. Niet goed in de notice of race gekeken. Dom, dom, dom.

Vrijdag dag 1, de eerste formele wedstrijddag. Ik kan me er nu niet veel meer van herinneren anders dan dat we als 2de eindigen. Een natte dag meen ik met te herinneren.

Zaterdag dag 2, een heel zware dag met veel wind en water. We varen 42 mijl en samen met Silveren Maen en de Swarte Paerel zijn we de enige drie schepen die de wedstrijd uitvaren. Alle andere schepen geven eerder op. Ook wij worden onder applaus door de overige schepen binnen gehaald!

Op Zondag varen we de laatste dag van het Deltaweekend en neemt het wedstrijdcomité zich voor een korte baan te varen. Dat wordt uiteindelijk een baantje van 28 mijl. Die, zoals later blijkt, ook nog eens ergens in het midden ingekort is. Samen met 5 andere schepen hebben wij dat inkorten gemist en varen dus de hele baan uit.  Omdat wij, als gevolg daarvan, heel laat binnenkomen valt onze prijsuitreiking in het water en loopt het hele evenement voor ons met een sisser af. Jammer, gemiste kans.

Overall behalen we de 2de plaats achter de Silveren Maen van Nico. We moeten toch maar eens iets gaan bedenken om Nico  achter ons te laten. Tom Poes verzin een list!

Maandag en dinsdag gebruik ik om op te ruimen, en vanaf woensdag liggen we met Robbe, EJ en Reina in de museum haven in Zierikzee.

IMG_5711
Robbe in de Museumhaven Zeeland